ఏమిటో...

కంపెనీ నుండి వెళ్ళిపోయే చివరి రోజుల్లో ...ఎవరిని చూసిన....చుట్టాల్లానే అనిపిస్తున్నారు...

వదిలి వెళ్ళాలంటే మనసుకి ఎందుకో మరి ఈ కష్టం....ఏదో పుట్టింటిని వదిలేస్తున్నట్లుగా...!!!

 

నేనొక తిక్క Sankarammani

అన్ని   చూస్తూనె ఉండగాలగుతున్నాను  తప్ప ..ఏమి  చెయ్యలేకపోతున్నాను

మనిషి  గా  పుడితే ...ఒక  మంచి  జ్ఞాని  గా  పుట్టాలి .....
లేకపోతె ...  పశువు  లా పుట్టాలి ....

మధ్యస్తం  గా  పుడితేనే  ఎన్నో  బాధలు !!

పుడితే ..బాగా తెలివిగా  ఐన  పుట్టాలి ..లేకపోతె  బాగా  తెలివి  తక్కువగా  పుట్టాలి ..

మధ్యలో  ఉంటేనే ....ఇలాంటి  పరిస్తితి

అటు  పూర్తిగా  ఏమి   చేపలేక ...ఇటు  ఏమిలేదులే  అని  వదులోకేలక....తెగ  ఇబ్బంది   పడిపోవటం ...

జ్ఞానిని  అవ్వటం  కాకపోవటం  దేవుడెరుగు  కానీ ......ఇంట్లో  పరిస్తితులు ...నన్ను  చూసుకుంటే ...
అద్దం ఎదురుగ  కూర్చుని గట్టిగ నవ్వుకోవల్నిపిస్తుంది ...

మనసుకు  ఏవి  పట్టని  స్తితి  వస్తే ...ఎంత  బాగుండూ ...!!

మనసు బరువు ???

మనసు బరువెంత ???

 

మనసు అసలు ఏమి తింటుందో కాని....ఎంత బరువు ని మోస్తుందో ...!!!!!

మూగ మనసు.....

మనసు మోగబొఇన్ది...

ఇంతకి ఎందుకూ...

ఎక్కువ బాధ కలిగినందుకా....??

ఎక్కువ ప్రేమ కలిగినదుగా....???

ఎక్కువ కోపం వచిననదుకా...??

అమ్మో....ఏది ఐనా...భరించలేనిదే....

అలాంటి మనసుని ఎవరు మ్రోగించగలరు అని ఆలోచిస్తే ....ఆ మనసుకి జత ఐన వేరే మనసు మాత్రమె అని అర్ధం ఐంది....

అది ఎంతవరకు నిజమోఒ....!!!

deeniki tittle emi ledhu...

మనసు చాల బరువు గా వుంది ఎందుకో ఈరోజు....

వాస్తవాన్ని అంగీకరించలేకపోతున్నాను.....

జీవితం మనం ఊహించినంత రంగులమయం గా వుంటే బాగుండు..

.ఒక అమ్మాయి ఒక అబ్బాయి దగ్గర కొంచెం నవ్వుతు మాట్లాడితేనే అపార్ధం చేసుకునే సమాజాన్నే చూస్తున్నాను నేను....అసలు మనుషులు ఇలాగే ఉంటారా లేక నేనే మారాలా?

ముందు మాట

నా మనసులో ఉన్న భావాలని, ఆలోచనలని,ఇష్టాలని,బాధ ని పంచుకోవటానికి ఈ బ్లాగ్  ఉపయోగపడుతుంది అనుకుంటున్నాను...ఎందుకంటే ప్రతి మనిషికి మనసుని తేలిక చేసుకోవటానికి తన మనసు తెలిసిన ఒక మనసు కావాలి....కాని అందరు అదృష్టవంతులు కాదేమో అనిపిస్తుంది.... ఎందుకంటే కొంతమంది కి పంచుకున్న వాటిని వినే మనసు లేక బాధ పడుతుంటే..ఇంకొంత మంది, అలా మనస్పూర్తిగా పంచుకోవటానికి ఉన్న మనసుని ఏదో ఒక సమయం లో ఒక చిన్న అబద్దం తో మోసం చేస్తూ ఉంటారు....ఆ అబద్దం, అబద్దం గా నా స్నేహం మనసులో నాటుకుపోకూడదని..  నిజం చెయ్యాలనే అనిపించినా... చెయ్యలేని నిస్సహాయ స్తితిలో ఉన్న నన్ను నేను చూసుకుంటే చాల జాలి , కోపం వస్తున్నాయి.... నా అబద్దం ..మా మధ్య  ఉన్న స్నేహానికి  ముళ్ళు  గా మారకూడదని  ఆ దేవుడిని ప్రార్ధిస్తూ ...మా ఇద్దరి మనసులకు పెళ్లి అనే బంధం తో ముడివేయ్యాలని ఆ దేవుడికి  మ్రొక్కుతూ ... విజయ దశమి  రోజున ఈ బ్లాగ్ ని ప్రారంభిస్తున్నాను...